Tijdens een clinic kwam na een tijdje een man een beetje schoorvoetend naar mij toe. Hij vroeg of ik hem ook kon helpen met zijn 9-jarige merrie, waarmee hij meedeed aan wedstrijden. Het was een vurige merrie. Maar als hij haar rechtsom reed, ging ze er regelmatig vandoor. Dan zette de merrie zichzelf rechts compleet vast. Dit was ze sinds de laatste wedstrijd gaan doen. Hij vertelde me dat hij voorheen voor een handelsstal voornamelijk KWPN’ers had gereden. En nu reed hij voor het eerst een Friese merrie. Hij had haar gekocht, omdat hij het leuk vond om een nieuwe weg in te slaan. Nu besefte hij heel goed dat op een Friese merrie rijden een totaal andere houding vroeg dan rijden op een KWPN’er. Hij had ook al geconstateerd dat hij met deze eigen merrie veel meer in vertrouwen kon gaan. Maar omdat hij nogal competitief was ingesteld, was hij zichzelf al vrij snel tegengekomen. Winnen had voor hem lange tijd voorop gestaan. Hij schaamde zich een beetje toen hij voorzichtig aan mij vroe

Al jarenlang kom ik tijdens het lesgeven mensen met angst tegen. Mensen die bang zijn om te longeren, om te galopperen, om buiten te rijden, enzovoort. Zo’n angst is meestal ontstaan na een schokkende gebeurtenis, die zowel voor de mens als voor het paard onaangenaam was. Doordat zo’n gebeurtenis niet samen met het paard wordt verwerkt, kan de angst groeien, omdat deze niet onder ogen wordt gezien. Het wordt dan een continue ruis op de achtergrond, die doorklinkt in alles wat je met je paard doet. Daardoor ontstaat er ook een continue spanning in je paard. Want dit voelt evengoed dat de communicatie niet vanuit volledige overgave in vertrouwen en harmonie verloopt. In de omgang met een paard werkt angst verkrampend. Zeker als we met een onbestemde angst op de achtergrond aan het werk zijn met een paard. Deze negatieve emotie blokkeert dan de onderlinge verbinding. Tegelijkertijd laat deze angst het vertrouwen, dat we in onszelf en in ons paard hadden, als sneeuw voor de zon verdwijnen

Paarden zijn magische dieren. Ze beschikken over méér en ook andere vermogens dan mensen. Wij kunnen die niet altijd zien of waarnemen. Paarden zijn sterk verbonden met hun leefomgeving, zodat ze direct vanuit hun instinct op signalen kunnen reageren. Daarnaast hebben ze ook een hele sterke intuïtieve verbinding met de kosmos. Die verbinding is een energetisch kanaal dat werkt als een rivier. Aan de ene kant is een paard hierdoor met de kosmos verbonden en aan de andere kant met de aarde. Nieuwe informatie komt vanuit de kosmos binnen stromen. En door hetzelfde kanaal wordt onbegrepen informatie uit zijn leefomgeving en emotionele ballast naar de aarde afgevoerd. Soms, als een paard niet wordt begrepen, of als hij geen aandacht krijgt of er niet gereageerd wordt op zijn signalen, raakt dit kanaal verstopt. Daardoor wordt het eigen trillingsveld van het paard verstoord. Als gevolg daarvan kunnen lichamelijke en mentale klachten ontstaan. Die komen vaak tevoorschijn als ziekten of probl

In de omgang met paarden is het belangrijk om inzicht te krijgen in hoe je paard op je reageert. Dat betekent allereerst inzicht in je eigen emoties. Want paarden ervaren de weerslag van emoties die ze in jouw energieveld waarnemen. En het zit in hun natuur om daarop te reageren. Als je bijvoorbeeld zelf emotioneel in de knoop zit, wordt daardoor een spanningsveld om je heen opgebouwd. Die spanning wordt, vaak onbewust, afgereageerd op contacten in je directe omgeving. Dat kan zijn op mensen die naast je staan, maar zeker ook op je paard. Bovendien zijn paarden als kuddedieren extra gevoelig voor signalen uit hun omgeving. En omdat ze jouw emotionele signalen niet kunnen plaatsen, zal je paard er in eerste instantie door gealarmeerd worden. Hij weet er geen raad mee. Als je in zo’n situatie vanuit je gefrustreerde ego je paard dan ook nog eens dwingend je wil oplegt, creëer je daarmee een nieuw probleem en geef je voeding aan angst in plaats van aan vertrouwen. Dat is op zich wel verk

Ik krijg vaak de vraag of ik weet wanneer een paard de oversteek naar het hiernamaals gaat maken. Wel, ik kan en mag daar geen antwoord op geven. Het paard en zijn eigenaar bewandelen samen hun levenspad. Ze maken daarop ieder hun eigen keuzes. Een paard beslist zelf wanneer hij overgaat. En ook of hij dit deelt met zijn eigenaar of met andere paarden. Het paard vraagt mij alleen of ik de blokkades en de oude ballast, die hem in de weg zitten, kan wegnemen. Want dan kan hij in zachtheid het aardse los laten. Er zijn paarden die gemakkelijk overgaan naar het licht. Maar er zijn ook paarden die met hun energetische koorden langer aan de aarde verbonden blijven. Het lijkt er dan op of ze worden vastgehouden. Dat komt vaak omdat zij op het moment van overlijden angstig of in paniek waren. En als een paard met pijn, blokkades of trauma’s overgaat, dan blijft er als het ware een schreeuw achter. Dit kun je voelen in zijn omgeving. En als hij in een groep leefde, dringt dit ook door tot de a

Paarden zijn lang geleden al een verbinding aangegaan met mensen. Daarom is het energieveld van het paard in de loop der tijden ook verweven geraakt met ons veld. Als mensen kunnen we die band benutten. Want daarmee hebben we een kanaal waardoor we in verbinding staan met onze oorspronkelijke natuur. En dan kan er een nieuwe balans ontstaan tussen jou en je paard. Je paard kan je daarbij ondersteunen, want je paard heeft het vermogen om sluimerende waarden en talenten in je naar boven te halen en verder te ontwikkelen. Zo kun je bij alles wat je doet, zèlf vanuit je eigen kern leren voelen en beleven. En dat die aanpak voor jou werkt, merk je doordat je daar blij van wordt. Je laat je dan niet langer sturen door je ratio, door het redenerend denken, maar je handelt vanuit de blije innerlijke gevoelssensatie die je geestelijk en lichamelijk stap voor stap gaat ervaren. De weg naar een waarachtig leven kan namelijk niet redenerend door je hoofd uitgestippeld worden. Echte groei ontstaat